Άρθρο Ανδρέα Γεωργίου για νέο ΚΠολΔ

Print Friendly, PDF & Email

Η κοινωνία θα…πληρώσει τις αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας

Του Ανδρέα Γεωργίου

Προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Καρδίτσας

Από σήμερα οι δικηγόροι όλης της χώρας απέχουν από τα καθήκοντά τους. Είναι μια ακόμα κινητοποίηση από τις πολλές που πραγματοποίησε ο δικηγορικός κόσμος ενάντια στο νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που τίθεται σε εφαρμογή από την 1η του νέου έτους. Είναι μια ακόμα προσπάθεια να πειστεί η κυβέρνηση ότι ο νέος Κώδικας αλλάζει άρδην το περιβάλλον και τις συνθήκες απονομής της δικαιοσύνης και εν τέλει δεν εξυπηρετεί τον προσχηματικό σκοπό της επιτάχυνσης της. Ο νέος Κώδικας, είναι ένας Κώδικας που συντάχθηκε χωρίς διάλογο, χωρίς να ληφθεί υπόψη η αρνητική γνώμη και οι κριτικές παρατηρήσεις σύσσωμου του δικαστικού κόσμου αλλά και των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας.

Ένας Κώδικα που μόνος…υπερασπιστής του είναι ο αρμόδιος υπουργός ο οποίος δεν δίστασε ενώπιον των Προέδρων όλων των δικηγορικών συλλόγων της χώρας να δηλώσει “αδύναμος” να διαπραγματευτεί την μη εφαρμογή του και να παραπέμψει προς τούτο τους δικηγόρους στους δανειστές!

Εύλογα αναρωτιέται κανείς ποιοι είναι οι λόγοι που επιτάσσουν τη διαμόρφωση ενός Κώδικα που δεν εξυπηρετεί τη δικαιοσύνη, την κοινωνία, ούτε καν τα δημοσιονομικά προβλήματα της χώρας παρά μόνο συγκεκριμένα συμφέροντα. Και εύλογα αναρωτιέται κανείς γιατί τον υπερασπίζεται ο αρμόδιος υπουργός που, ωστόσο δηλώνει αναρμόδιος.

Οι δικηγόροι συνεχίζουν έναν αγώνα που δεν αφορά ζητήματα του κλάδου τους, περικοπές, υπερφορολόγηση, συντεχνιακές εξυπηρετήσεις. Συνεχίζουν έναν αγώνα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία.

Για να γίνει κατανοητό αυτό είναι χρήσιμο να δούμε τί αλλάζει με το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας:

Καθιερώνονται οι fast track πλειστηριασμοί και περιορίζονται οι προθεσμίες και τα μέσα άμυνας του οφειλέτη.

Επιτρέπονται οι πολλαπλές κατασχέσεις στο ίδιο αντικείμενο.

Για την εκτίμηση της αξίας του ακινήτου που κατάσχεται θα λαμβάνεται υπόψη η εμπορική του αξία, παρά το γεγονός ότι το ελληνικό Δημόσιο φορολογεί την ιδιοκτησία με βάση την επίπλαστη πλέον αντικειμενική αξία.

Και το πιο σκανδαλώδες: Καταργείται το προνόμιο των εργατικών απαιτήσεων (αλλά και των απαιτήσεων του Δημοσίου και των ασφαλιστικών ταμείων) υπέρ των τραπεζών κατά το στάδιο της διανομής του πλειστηριάσματος. Αν δηλαδή εκπλειστηριαστεί το ακίνητο μιας οφειλέτριας επιχείρησης, ενώ με το μέχρι σήμερα ισχύον δίκαιο οι εργαζόμενοι είχαν προνόμιο για την είσπραξη των δεδουλευμένων και των αποζημιώσεών τους, στο εξής η ικανοποίηση των απαιτήσεών τους θα γίνεται σε ποσοστό 25% στο πλειστηρίασμα, με τις τράπεζες να παίρνουν τη μερίδα του λέοντος σε ποσοστό 65% (στο υπόλοιπο 10% θα κατατάσσονται οι λοιπές απαιτήσεις ιδιωτών).

Επίσης αναιρούνται οι θεμελιώδεις αρχές της αμεσότητας και της προφορικότητας που διέπουν μέχρι σήμερα την πολιτική δίκη. Στο σημείο αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία η αναφορά στην ακόλουθη σκέψη των συντακτών του νομοσχεδίου, στο βαθμό που αποτέλεσε «δεδομένο» για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις: «Είναι σαφές ότι η συζήτηση στο ακροατήριο αντιμετωπίζεται …ως μια κενή περιεχομένου αλλά και επιβαρύνουσα τυπικότητα (!)». Και τίθεται το ερώτημα: Με ποιο κριτήριο υπολαμβάνεται η τήρηση θεμελιωδών αρχών ως μια ενοχλητική τυπικότητα; Οι δικονομικοί τύποι ήσαν και είναι πάντοτε οι ασφαλιστικές δικλείδες για την αποτροπή αυθαιρεσιών και για την τήρηση των αρχών του κράτους δικαίου.

Διατηρούνται τα υψηλά παράβολα η καταβολή του δικαστικού ενσήμου κατά τη συζήτηση της αγωγής, ακόμη κι αν το αίτημα είναι αναγνωριστικό, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται τα προβλήματα που ήδη ανακύπτουν στην πράξη και να εμποδίζεται η πρόσβαση των πολιτών στη δικαιοσύνη. Η παραβίαση μάλιστα του εν λόγω δικαιώματος έχει ήδη καταδειχθεί με αποφάσεις δικαστηρίων ουσίας, που νομολόγησαν περί της αντισυνταγματικότητας των σχετικών ρυθμίσεων. Και σ’ αυτό το δικαίωμα και σ΄αυτές τις δικαστικές αποφάσεις κώφευσαν οι συντάκτες του νομοσχεδίου.

Προβλέπεται επαναφορά της επιβολής προσωρινής κράτησης και κατά εμπόρων για εμπορικές απαιτήσεις. Παρά την πρόβλεψη εξαίρεσης, σε περίπτωση που –πάντως- αποδεικνύεται η αδυναμία εκπλήρωσης της χρηματικής οφειλής, η διάταξη, ως κανόνας, είναι αμφίβολης συμβατότητας με την ΕΣΔΑ.

Είναι ευνόητο ότι η αδιάλλακτη στάση της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου Δικαιοσύνης στις παραπάνω ρυθμίσεις συνιστά απρόκλητη επίθεση όχι μόνον κατά της νομικής κοινότητας, αλλά και της ελληνικής κοινωνίας, η οποία συνεχίζει να βάλλεται. Ουσιαστική στόχευση των ρυθμίσεων δεν είναι η ορθή και ταχεία απονομή της δικαιοσύνης , αλλά η εξυπηρέτηση συμφερόντων των Τραπεζών.

Η νομική κοινότητα ομονοεί ότι το εν λόγω νομοσχέδιο όχι μόνον δεν συμβάλλει στην επιτάχυνση της πολιτικής δίκης, αλλά αντίθετα επιτείνει στην επιβράδυνση της πολιτικής δίκης. Θα προκαλέσει στην πράξη σοβαρά προβλήματα εφαρμογής, ανασφάλεια δικαίου και εν τέλει έλλειμμα δικαιοσύνης, το οποίο για μια ακόμη φορά θα κληθεί να πληρώσει η κοινωνία…

Μετά από αυτά ο Υπουργός Δικαιοσύνης το μόνο που έχει να κάνει για να είναι χρήσιμος στο δικηγορικό κόσμο είναι να παραιτηθεί και η κυβέρνηση να σταματήσει τους “χορούς” της στο ρυθμό των δανειστών ανίκανη να υπερασπιστεί στο ελάχιστο τα συμφέροντα της κοινωνίας.